شناسه خبر : 6831
  پرینتخانه » مقالات ادبیات فارسی 235 بازدید | ارسال توسط :

تحلیل شخصیت دمنه با تکیه بر نظریه روانشناسی فردی آلفرد آدلر

تحلیل شخصیت دمنه با تکیه بر نظریه روانشناسی فردی آلفرد آدلر برای دانلود کامل  مقاله اینجا کلیک کنید چکیده شخصیت از عناصر اساسی داستان است. هر داستان با توصیف رفتار و گفتار شخصیت‌ها شکل می‌گیرد. کتاب «کلیله و دمنه» از جمله آثاری است که شخصیت‌های فراوانی در آن حضور دارند. اگر چه اغلب شخصیت‌ها در […]

تحلیل شخصیت دمنه با تکیه بر نظریه روانشناسی فردی آلفرد آدلر

تحلیل شخصیت دمنه با تکیه بر نظریه روانشناسی فردی آلفرد آدلر
برای دانلود کامل  مقاله اینجا کلیک کنید
چکیده
شخصیت از عناصر اساسی داستان است. هر داستان با توصیف رفتار و گفتار شخصیت‌ها شکل می‌گیرد. کتاب «کلیله و دمنه» از جمله آثاری است که شخصیت‌های فراوانی در آن حضور دارند. اگر چه اغلب شخصیت‌ها در داستان‌های این اثر، انواع حیوانات هستند؛ اما در واقع هر کدام از شخصیّت‌ها نماد یکی از تیپ‌های شخصیتی موجود در جامعه است و می‌توان هر کدام از این شخصیت‌ها را براساس انواع نظریات علمی شخصیت مورد بررسی قرار داد. شخصیّت دمنه یکی از شخصیت‌های اصلی در دو باب «شیر و گاو» و «بازجست کار دمنه» است که در نوشتار حاضر تلاش گردیده تا بر اساس اصول نظریه روانشناسی فردی آلفرد آدلر در قالب اصل حقارت، اصل برتری‌جوئی، اصل اسلوب زندگی، اصل خودآگاهی، اصل علاقه اجتماعی، اصل غایت‌نگری و اصل خود خلّاق مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گیرد. تطابق اصول نظریه روانشناسی فردی آدلر با واکنش‌های گفتاری و رفتاری شخصیّت دمنه نشان‌دهنده وجود عقده حقارت و نشانه‌های بارز آن در این شخصیت است.
کلیدواژه ها
شخصیت؛ روانشناسی فردی؛ آدلر؛ عقده حقارت؛ کلیله و دمنه

———-

کَلیله و دِمنه کتابی است از اصل هندی که در دوران ساسانی به فارسی میانه ترجمه شد. کلیله و دمنه کتابی پندآمیز است که در آن حکایت‌های گوناگون (بیشتر از زبان حیوانات) نقل شده‌است. نام آن از نام دو شغال با نام‌های کلیله و دمنه گرفته شده‌است. بخش بزرگی از کتاب اختصاص به داستان این دو شغال دارد. اصل داستان‌های آن در هند و در حدود سال‌های ۱۰۰ تا ۵۰۰ پیش از میلاد به‌وقوع می‌پیوندند.[۱]

مجتبی مینوی دربارهٔ این کتاب می‌گوید: کتاب کلیله و دمنه از جمله آن مجموعه‌های دانش و حکمت است که مردمان خردمند قدیم گرد آوردند و «به هرگونه زبان» نوشتند و از برای فرزندان خویش به میراث گذاشتند و در اعصار و قرون متمادی گرامی می‌داشتند، می‌خواندند و از آن حکمت عملی و آداب زندگی و زبان می‌آموختند.[۲]

|
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.