محمدرضا هاشمی; امیرداوود حیدرپور
چکیده
تاریخ پژوهی ترجمه ازجمله حوزه‌هایی است که در سال‌های اخیر توجه ترجمه-پژوهان را به خود جلب کرده است. یکی از محورهای قابل بررسی در این زمینه نقد ترجمه است که می‌توان آن را مهم‌ترین جلوة «پیوند نظریه و عمل ترجمه» و آیینه‌ای تمام نما از هنجارهای حاکم بر تولید و پذیرش ترجمه در یک کشور دانست. با توجه به نبود پژوهش‌های روشمند درزمینة چگونگی انجام نقد ترجمه در ایران معاصر، در پژوهش حاضر سعی داریم تا با بررسی مبانی معناشناختی موردنظر منتقدان ترجمه در ایرانِ قبل از انقلاب، بخش کوچکی از این خلأ را پر کنیم. در این پژوهش که به صورت کتابخانه‌ای انجام شده است، مجلات سخن، راهنمای کتاب، انتقاد کتاب و صدف به-عنوان مجلات تخصصی نقد، مرجع تحقیق قرار گرفتند. نتایج این بررسی نشان می‌دهد مبانی معناشناختی به کارگرفته شده در نقدهای ترجمه در قبل از انقلاب، بیشتر تابع خلاقیت‌های فردی منتقدان و نیز میزان دانش زبانی و آشنایی آن‌ها با مبانی زبان‌شناسی روزگار خود بوده است.
کلمات کلیدی
تاریخ پژوهشی، ترجمه، نقد ترجمه، معناشناسی، هنجار.
مطلب پیشنهادی
مطالب منتشر شده
۱۳۹۵/۰۶/۳۰
